Tv-toren-molen goesEen leuke foto van de molen en tv-toren van Goes.
Deze foto is gemaakt door José van der Kelen.

Deze vlinder is op het ogenblik te zien in onze tuin. Als u hem wilt zien kijk dan goed rond hij komt niet vaak voor.

De bonte bessenvlinder (Abraxas grossulariata) of Harlekijn is een nachtvlinder uit de familie Geometridae, de spanners. De soort heeft een voorvleugellengte van 18 tot 25 millimeter.
Als leefgebied geeft de vlinder de voorkeur aan vochtige bossen, houtwallen, tuinen en heide en is algemeen in Nederland en België.

De vliegtijd is van mei tot en met augustus.bontebessenvlinderBij zonnig weer zijn ze waar te nemen rond kruisbessen- en frambozenstruiken. Op deze struiken leven ook de rupsen in grote aantallen, maar ook andere struiken en loofbomen worden als waardplanten gebruikt. Ze overwinteren er van augustus tot juni.

De tot ruim drie centimeter lange rupsen worden ook wel gezien op kardinaalsmuts, vogelkers en hazelaar.

Kenmerkend voor deze soort is dat alle stadia, zowel rups, pop als imago dezelfde waarschuwingskleuren hebben. Zij worden hierdoor niet door vogels gegeten.

 

 



bontebessenvlinder

Pimpelmees

Het zijn drukke dagen voor pap en mam pimpelmees. Sinds moeder haar eitjes gelegd heeft in het nestkastje aan de muur naast de toegangsdeur van de hal, is het een drukte van belang nabij het nestje.

Nu de vogelkindjes eenmaal uit het ei gekropen zijn, willen ze eten. Véél eten. Een hele dag zitten ze met hun bekjes wagenwijd open. Onophoudelijk vliegen de beide ouders dan ook af en aan, hun snaveltjes barstensvol eten. Want jonge kindjes moeten groeien.

En als ze groot genoeg gegroeid zijn, vliegen ze uit. Om daarna zelf een gezinnetje te stichten: een mannetje zoekt een vrouwtje, het vrouwtje zoekt een warm plekje om haar eitjes te leggen, waarmee de cirkel weer rond is. Maar tot het zover is, kunnen we nog even genieten van dit druk doende pimpelmeesgezinnetje. 

 

PimpelmeesPimpelmees

Bezoek aan molen de Koornbloem op donderdag 28 maart 2013

Over deze molen aan de Paardeweg is al veel te vinden op internet. Te vinden is o.a. dat de Koornbloem gebouwd is in 1801. Zijn voorganger, oliemolen De Treurniet, is in 1771 afgebrand. Het talud waar De Koornbloem op staat, stamt nog af van de oude oliemolen, wat dus de enige overgebleven herinnering is aan De Treurniet.

De Koornbloem is een zogenaamde stellingmolen of walkorenmolen, oorspronkelijk bedoeld om graan te malen. Sinds 1954 is de molen in het bezit van de gemeente Goes en Bert Boonman is al ruim veertig jaar op vrijwillige basis, de molenaar.

Molen de Koornbloem 0001-270x202

Als we de molen binnenlopen is er niemand te zien, maar even later komt Bert ons begroeten. We lopen de trap op naar de stelling, vanwaar we een mooi uitzicht hebben over de omgeving. Omdat de wind is gedraaid, gaat de molenaar eerst de kap van de molen en daarmee de wieken verplaatsen. In molenaarstermen heet dit kruien. Het trekken aan de kruiketting gebeurt handmatig en de molenaar „voelt” wanneer de kap goed op de wind staat.

Vlak onder de kap, die op een soort gietijzeren rollagers ligt, is er een smalle ruimte ten opzichte van de rest van de molen. Een ideale plek voor de kraaien om hun nest in te bouwen! De molenaar wijst naar de bomen rond de molen, waar de kraaien al zitten te wachten op het stilzetten van de wieken. Ze weten het precies: als de molenaar het deurtje naar de stelling achter zich dichtdoet, komen ze al aanvliegen.

Bert vertelt ons over de veranderingen in de omgeving in de afgelopen veertig jaar. Over de diverse molens die er in Goes hebben gestaan (elf in totaal) en over de boerderij die rond 1970 is afgebroken en waar nu de Smallegangesbuurt voor in de plaats is gekomen. De weg naar de molen (de Paardeweg) was vroeger een soort dijk, die aan het einde steil afliep en uitkwam aan de 's-Heer Hendrikskinderenpoort. Ook ons appartementencomplex De Cruytooren heeft hij gebouwd zien worden.

Molen de Koornbloem 0004-270x179De zon verdwijnt achter de wolken en de koude oostenwind blaast ons naar binnen. We krijgen van alles te horen over de molenstenen, de groeven erin voor het malen en „de rijn”, het gietijzeren deel waar de bovenste molensteen mee vastzit aan de spil. In de tijd van de Romeinen (ja, zo lang bestaat dit systeem al!) werd „de rijn” van lood gemaakt. Door het malen kwamen er looddeeltjes in het meel terecht en het verhaal gaat dat de Romeinse beschaving door loodvergiftiging ten onder is gegaan. Of dat molenaarssprookjes zijn, laten we maar even in het midden.

Molenstenen zijn gemaakt van basaltsteen. Deze steensoort blijkt een goede mineraal voor de mens te zijn, immers: door het malen komt er wat slijtstof vrij, wat mee gaat in het meel. Dit is overigens maar heel weinig, omdat het een harde steensoort is. Dit laatste komt de molenaar weer goed uit, want zo blijft het slijpen van de stenen beperkt. Het slijpen van de groeven is namelijk een heus monnikenwerk! Ik heb hier een volle dag werk aan, vertelt Bert.

Molen de KoornbloemOpvallend is dat het grote aandrijfrad, wat al ruim 200 jaar oud is, geruisloos in de rondte draait. De houten tanden zijn nog steeds in goede conditie, en doen wekelijks hun werk om de molenstenen aan te drijven.

De molenaar demonstreert ons het zogenaamde luiwerk, dit is een hijsinrichting om de zakken graan naar boven te vervoeren, wat volledig op de kracht van de wieken werkt.

Op weg langs de smalle houten trappen naar beneden komt kater Pollux ons tegemoet. Zijn gemiauw klinkt door de hele molen en hij vindt het reuze gezellig, deze bezoekers in zijn domein. Pollux is in feite onmisbaar; zijn taak is het vangen van muizen.

Na anderhalf uur danken we Bert hartelijk voor zijn verhalen. We nemen afscheid van hem met een stevige handdruk en een aai voor Pollux. Bij de zak versgemalen griesmeel, krijgen we een heerlijk recept mee voor griesmeelcake. Dat wordt smullen!! Molen De Koornbloem is elke zaterdag te bezichtigen van 10.00 tot 16.00 uur (als de molen draait) en op afspraak (tel. 0113-214843).

 

Molen de Koornbloem

Molen de Koornbloem 0003-270x179Molen de Koornbloem 0002-270x202

Molen de Koornbloem 0006-270x202Molen de Koornbloem 0009-270x333Molen de Koornbloem 0010-270x333Molen de Koornbloem 0005-270x407

 
 

Sneeuw TuinpadDinsdag 15 januari 2013. Het was lang geleden dat Koning Winter van zich liet horen, maar op deze dag zette hij de thermostaat op 0 graden en strooide wolken vol sneeuwwitte vlokken over de aarde uit. Grote pret voor de kindjes, die zich rollebollend door dit wonderlijke fenomeen bewegen. Minder leuk voor onze oudere medemens. Zij ondervinden veel last van de sneeuw; zij gaan minder gemakkelijk naar hun brievenbus of om boodschapjes. De angst om te vallen is heel reëel.
Groot compliment dus voor Lex van nr. 14, die het pad door onze binnentuin geheel sneeuwvrij maakte, zodat ook de minder jonge buurtjes veilig de brievenbus of centrale hal wisten te bereiken. Dank je, Lex!

Een paar dagen geleden zagen we voor het eerst deze vreemde vogel rondscharrelen. Maar vreemde vogels? Nee, daar houden wij niet zo van.

Dus snel in het grote vogelboek gekeken en ja hoor, de vreemdeling heeft een naam! Het is de Bombycilla garrulus, maar we mogen ook gewoon Pestvogel zeggen, dat ligt wat beter in het gehoor. 

Hij heeft het formaat van een lijster met opvallende kleuren. In Nederland komt de pestvogel zo af en toe 's winters voor, maar de laatste vijf jaar echter treft men hem elke winter in Nederland aan.
Het is een invasiegast uit het noorden, dus veel zeldzamer in Zuid-Nederland en België.

pestvogel 20130002

Pestvogels zijn niet zo schuw en je ziet ze meestal in de omgeving van bessendragende struiken. En laten onze bodembedekkers in de tuin nu heerlijke bessen hebben in de winter!
Dus zie je onze pestvogel het meest tussen de rode bessen scharrelen en zijn of haar buikje rond eten. Afgebeeld het (mannetje)

Voor ons een mooie gelegenheid om deze foto's van hem te maken. De bodembedekker in onze tuin is de dwergmispel, een heester waarvan de bessen voor de mens niet eetbaar zijn.

Gelukkig geldt dat niet voor lijsters en ook niet voor de pestvogel. Als u in deze tijd dus door de tuin loopt, kijk dan eens even goed rond en misschien treft u deze tijdelijke bewoner dan aan het ontbijt of de lunch.